Cześć! Wyspaliście się? Ja tak! Niestety dla mnie niezbyt fajna wiadomość na początek. Fajny festyn niedaleko nas, zaczyna się za godzinkę, a mi nie chce odpisać koleżanka, z którą miałam tam pójść. No ale trudno. Może później. I dobra wiadomość jak dla mnie. I trochę też zła. 9 czerwca idę do okulisty! Jeej! Na mojej twarzy pojawi się coś nowego! I nieee! Będę nosiła okulary!!!! 😭😭😭 nie chcę! One mogą być długo na mojej twarzy 😢 Ale trudno. Wiem. Sporo trochę tych wiadomości. Raz dobra raz zła raz dobra raz zła. Oki, to do zobaczenia w kolejnym poście :* ;) ;3

,,Marzycielka"

,,Marzycielka"
Dawno, dawno temu, za górami, za lasami, żyła sobie piękna księżniczka, o imieniu Rozalia. Nie miała ojca, dlatego została sama z matką, która miała na imię Adelajda. Pewnego dnia, gdy Rozalia przechodziła ulicą Rodzynkową, marzyła sobie, by tak kiedyś zapisać się na balet i zostać baletnicą. Pomyślała:
,,Przecież to możliwe, skoro jestem księżniczką. Moja cioteńka Bernadetta, kiedy była jeszcze młoda, była naprawdę zwinną i utalentowaną baletnicą."
- Pobiegnę lepiej opowiedzieć wszystko mojej mamie - powiedziała cichutko pod noskiem Rozalia.
Gdy doszła do domu, opowiedziała mamie, o swoim marzeniu.
- Mamusiu, jak ja bardzo chciałabym być baletnicą... - powiedziała marzycielsko Rozalia.
- Moja piękna Rozalio, to naprawdę dużo nauki. Musiałabyś poświęcić na naukę tego tańca wiele czasu... - odpowiedziała matka.
- Wiem mamo, ale jestem na to gotowa - odparła stanowczo Rozalia.
- No dobrze. Zapiszę Cię do szkoły tańca - odpowiedziała z niepewnością w głosie matka Adelajda.
Rozalia bardzo się ucieszyła. I pobiegła do swojego pokoju, napisać o wszystkim w swoim ukochanym pamiętniku.
Następnego dnia, mama Adelajda zapisała Rozalię do szkoły tańca. Księżniczka odrazu wbiegła wesoło do sali, gdzie już czekała na wszystkich piękna kobieta, która uczyła baletu już przez kilka lat. Okazało się, że kobieta była cioteńką Rozalii - Bernadettą. Wszystkie uczennice się zebrały i odrazu cioteńka Bernadetta zaczęła uczyć kroków.
Dzień zakończył się bardzo szczęśliwie, ponieważ Rozalia zaprzyjaźniła się z wszystkimi i nauczyła się wszystkich kroków już w pierwszym dniu.

                              Koniec  
                     Martyna Królikowska

Mam nadzieję, że moja pierwsza opowieść wam się spodobała.  Do zobaczenia w kolejnym poście :*

Witajcie kochani, na moim nowym blogu ,,Szczęśliwe Marzenia" Będę pisała na nim różne opowieści i baśnie. Raczej będą one dla dzieci. No to może się przedstawię :)
Mam na imię Martyna i uwielbiam zespół One Direction. Mam 11 lat i mam chomika dżungarskiego, który nazywa się Feluś. W przyszłości chciałabym zostać youtuberką lub aktorką. O byciu pisarką, jeszcze nie myślałam w tym wieku. Ale gdy byłam mniejsza, to lubiłam pisać różne bajki. Wiadomo, były one bardzo krótkie, i bardzo proste.
Jak się tutaj znalazłam? Oczywiście przez poetkę Gabrielę Kotas, która znalazła się u nas w szkole. Ale zainspirowała mnie także baśń, którą napisałam z koleżankami. Była to naprawdę ciekawa baśń według mnie, dlatego napiszę wam ją w następnym poście.

I to tyle. Ale się rozpisałam... Czekajcie na nowy post ;)       Paa